Naar de hoofdinhoud springen Naar het zoekveld springen Naar het menu springen

Middeleeuwse en Viking riem of lange riem


scroll naar het einde

Toon geen andere producten



In de middeleeuwen was de riem veel meer dan alleen een functioneel kledingstuk – hij gaf blijk van rang, welvaart en stijl. Of het nu gaat om een smalle Viking-leren riem, een rijk versierde lange riem of een brede korsetriem: meer dan 200 modellen van Pera Peris, Leonardo Carbone, Battle Merchant en het eigen merk Vehi Mercatus wachten op je – voor re-enactment, LARP en een bezoek aan de middeleeuwse markt.

Riemen in de middeleeuwen: functie, status en geschiedenis

Gürtel im Mittelalter: Funktion, Status und Geschichte

Ja, riemen bestonden in de middeleeuwen – ze waren onmisbaar. Al in de oudheid behoorde de riem tot de basisuitrusting van ieder mens, en daar veranderde tot in de late middeleeuwen weinig aan. De middeleeuwse kleding was wijd en ongestructureerd gesneden; knopen waren gedurende grote delen van de middeleeuwen nog onbekend, en ook trekkoorden om de kleding vast te zetten kwamen pas laat op. De riem vervulde daarom meerdere taken: hij hield de kleding op het lichaam, vormde het silhouet door de taille te accentueren en diende als draagsysteem voor voorwerpen van dagelijks gebruik.

In het Latijn werd de middeleeuwse riem aangeduid als cingulum – een term die oorspronkelijk uit het Romeinse leger stamt en zowel de ceremoniële als de praktische betekenis van de riem beschrijft. Afhankelijk van de sociale klasse en het tijdperk droeg men de riem laag op de heupen, strak in de taille of meerdere keren om de taille gewikkeld. Rijke kooplieden en edelen lieten hun riemen versieren met messing- of bronzen beslag; eenvoudige boeren droegen sobere riemen van leer of gevlochten linnen.

De middeleeuwse lange riem – statussymbool en draagwijze

Wie goed kijkt naar middeleeuwse afbeeldingen uit de 13e tot 15e eeuw, ontdekt steeds weer riemen waarvan het uiteinde ver onder de heup hangt. Het gaat hier om de zogenaamde lange riem – een accessoire dat voornamelijk dateert uit de periode tussen 1250 en 1450 en daarmee de tijd van de hoge middeleeuwen tot de late middeleeuwen bestrijkt.

De manier van dragen is kenmerkend: de riem wordt gesloten, het resterende uiteinde van de riem wordt van onderaf achter de riem naar boven geleid en vervolgens weer naar beneden getrokken door de ontstane lus – zo hangt het demonstratief voor het lichaam. De typische totale lengte ligt tussen 145 en 165 cm. Dat lijkt op het eerste gezicht misschien onpraktisch, en dat is precies het punt: wie een lange, slingerende riem draagt, laat daarmee zien dat hij niet bezig is met fysiek werk. Onpraktische mode duidt op status – een principe dat door de modegeschiedenis loopt, van de middeleeuwse lange riem tot het moderne pak.

De lange riem was dan ook een accessoire voor burgers, ridders en edelen. Hij werd verfraaid met sierbeslag en eindstukken van messing of brons, die het uiteinde van de riem verzwaarden en voorkwamen dat het leer lelijk omkrulde.

Opbouw van een middeleeuwse riem: riem, gesp en beslag

Element Materiaal Functie / Opmerking
Riem Plantaardig gelooid rundleer Basis van de riem; lederen riem ook apart verkrijgbaar
Gesp Staal, brons, messing Draagt de spanning; gespen verkrijgbaar in vele breedtes
Eindbeslag / riemlip Messing, brons Decoratief en functioneel; voorkomt dat het uiteinde van de riem losraakt
Sierbeslag Messing, brons, ijzer Optionele versiering; populair vanaf de hoge middeleeuwen
Stoffen bekleding (ceremoniele riem) Zijde over een ruw stuk leer Voor representatieve uitvoeringen, gecombineerd met messingbeslag

Plantaardig gelooid rundleer is het standaardmateriaal voor historisch correcte re-enactment-riemen. Het is scheurvast, vormvast en laat zich goed bedrukken. De gesp is het meest belaste onderdeel: deze moet de trekkracht van de gehele riem kunnen weerstaan, waardoor staal, brons en messing de enige geschikte materialen zijn. Optioneel kunnen riemen worden verfraaid met sierbeslag – bijzonder pronkvolle exemplaren combineren een lederen basis met een zijden bekleding en rijkelijk versierd messingbeslag.

Wat droeg men in de middeleeuwen aan de riem?

De riem was het belangrijkste draagsysteem in het middeleeuwse dagelijks leven – lang voordat tassen, rugzakken of jaszakken werden uitgevonden. Bijna alles wat men dagelijks bij zich moest dragen, hing aan de riem: messen, portemonnees, sleutels, vuurstaal, drinkhoorns en klein gereedschap werden met leren riemen, haken of ringen vastgemaakt. Op reizen en tijdens veldtochten kwamen daar dolken, bijlen en drinkhoorns bij.

Voor dit doel waren er speciale riemhouders voor drinkhoorns, dolken en bijlen, die het voorwerp stevig vastzetten en tegelijkertijd binnen handbereik hielden. Ook riemtassen en -zakjes werden direct aan de riem bevestigd. Het assortiment van Vehi Mercatus omvat passende aanvullingen – van de eenvoudige bijlhouder van zwart geverfd leer (vanaf € 10,92) tot de uitvoerig bewerkte riemtas.

Overzicht van riembreedtes, materialen en tijdperken

Instapmodel · vanaf ~17 €

Eenvoudige middeleeuwse leren riemen met ijzeren ring of eenvoudige messing gesp, breedtes 15–23 mm. Geschikt voor het eerste bezoek aan een middeleeuwse markt of als aanvulling op een instapoutfit. Verkrijgbaar in bruin, donkerbruin, zwart, rood en groen.

LARP & markt · 25–55 €

Handgemaakte middeleeuwse riemen van plantaardig gelooid rundleer met messing gesp, breedtes 15–40 mm. Ook Vikingriemen met knoopmotief in Ringerike-stijl en modellen met eindbeslag voor de lange riem-look. Voor dames wordt 15 mm aanbevolen, voor heren 20–30 mm bij civiele vertolkingen.

Re-enactment · vanaf ~50 €

Laatmiddeleeuwse riemen met sierklinknagels en eindbeslag, Vikingriemen van rundleer met riemuiteinde ca. 160–175 cm, rijkelijk beslagen lange riemen. Plantaardig gelooid leer, historisch gedocumenteerde gespvormen van brons of messing. Kleuren: natuurbruin door plantaardige looimethode is historisch correct voor de vroege en hoge middeleeuwen; zwart is pas vanaf de late middeleeuwen gedocumenteerd.

Textielriemen van linnen of wol zijn een andere historisch gedocumenteerde variant – vooral voor dames en voor tijdperken waarin leer te kostbaar was. Linnen is daarbij aanzienlijk scheurvaster dan wol en daardoor geschikter als draagmateriaal. Zeer brede riemen, zoals die vaak in films en series te zien zijn, kwamen niet overeen met de historische realiteit – leer was te kostbaar om in deze hoeveelheden te verwerken. Voor LARP en middeleeuwse markten geldt daarentegen: wat bij de voorstelling past en er goed uitziet, is de juiste riem.

Vikingriemen – kenmerken en historische achtergrond

Wikinger Gürtel – Merkmale und historischer Hintergrund

Welke riemen droegen Vikingen? Archeologische vondsten uit graven en veengebieden geven uitsluitsel: Vikingriemen bestonden uit smalle riemen van rundleer met een breedte van 2 tot 3 cm. In plaats van klassieke doornspelden waren eenvoudige ring- of lusgespen van ijzer of brons gangbaar. Goed gedocumenteerde gespvormen van brons en messing met dierenmotieven en vlechtpatronen laten zien dat riemen ook bij de Vikingen een statussymbool konden zijn.

Bijzonder kenmerkend voor vondsten uit de Vikingtijd is de zogenaamde Ringerike-stijl – een decoratief patroon met verweven dier- en plantmotieven, dat is aangetroffen op riemgespen en beslag uit de 10e en 11e eeuw. Modellen zoals de Vikingriem Ringerike met bronzen gesp sluiten authentiek aan bij deze stijl. Vikingriemen werden door zowel mannen als vrouwen gedragen; voor dames zijn smallere varianten van 2–2,5 cm bekend.

De ondoorboorde lange Vikingriem van rundleer met riemuiteinde – verkrijgbaar in lengtes van 160 cm en meer – is een authentieke variant voor Vikingkleding. De outfit wordt aangevuld met Vikingriemzakjes en bijpassende Vikingfibulae.

De juiste riem voor je outfit kiezen

Vroege middeleeuwen / Vikingen (6e–11e eeuw): smalle riemen van 2–3 cm, ring- of eenvoudige bronzen gesp, ongeperforeerd of met riemuiteinde. Ringerike-preegpatronen voor een authentieke weergave. Gecombineerd met Viking-tuniek en wollen broeken.

Hoogmiddeleeuwen (11e–13e eeuw): eenvoudige leren riemen van 20–30 mm met een eenvoudige ijzeren of messing gesp. Sierbeslag mogelijk, maar discreet. Cingulum-stijl met lage riempositie is typisch.

Late middeleeuwen / renaissance (14e–16e eeuw): lange riemen met eindbeslag en sierklinknagels, breedtes 20–40 mm. Rijke beslagwerk van messing en brons. Zwarte leren riemen zijn pas vanaf deze periode historisch correct. Ook korsetriemen doen hun intrede in de renaissance.

Re-enactment (strikt historisch): plantaardig gelooid rundleer, historisch gedocumenteerde gespvormen, breedte en kleur passend bij het tijdperk. Geen synthetisch materiaal, geen anachronistische beslag.

LARP (creatief): Hier telt vooral het totaalbeeld – brede riemen, opvallende beslag en ongebruikelijke kleuren zijn toegestaan. Ook korsetriemen en brede fantasieriemen maken deel uit van het assortiment.

Bezoek aan een middeleeuwse markt: Een eenvoudige leren riem vanaf ~17 € is ruim voldoende. Simpel bruin of donkerbruin past bij vrijwel elke middeleeuwse kleding.

Over middeleeuwse hemden en tunieken wordt de riem getailleerd gedragen – voor heren bij burgerlijke voorstellingen in een breedte van 20 mm, voor dames in 15 mm. Bij middeleeuwse jurken en rokken worden koordriemen of smalle leren riemen aanbevolen. Brede korsetriemen passen goed bij blouses en jurken uit de renaissanceperiode.

Lederen riemen gaan bij goed onderhoud tientallen jaren mee. Regelmatig insmeren met leervet voorkomt uitdroging en scheurtjes. Na regen of intensief gebruik laten drogen – nooit direct bij de verwarming. Droog en opgerold of plat bewaren, niet gevouwen, om drukplekken te voorkomen. Lederverf en leervet vind je ook in het assortiment.

Meer dan 200 riemmodellen van Pera Peris, Leonardo Carbone, Battle Merchant en het eigen merk Vehi Mercatus – gecertificeerd door Trusted Shops, 30 dagen retourrecht, telefonisch advies ma–vr 8–12 en 13–15 uur.

Van de eenvoudige riemgesp met ijzeren ring tot de rijk versierde lange riem uit de vroege middeleeuwen – blader door meer dan 200 modellen en vind de riem die je outfit pas echt compleet maakt.

Veelgestelde vragen

In het Latijn werd de middeleeuwse riem 'cingulum' genoemd – een term die oorspronkelijk uit het Romeinse leger stamt. In het Duitse taalgebied was gewoon 'Gürtel' of 'Riemen' gebruikelijk. Een bijzondere vorm is de lange riem, waarbij het uiteinde van de riem na het sluiten demonstratief naar beneden hangt.

Aan de middeleeuwse riem hing vrijwel alles wat men dagelijks nodig had: messen, geldbuidels, sleutels, vuurstaal, drinkhoorns en gereedschap. Voor krijgers kwamen daar nog dolken, bijlen en zwaarden bij. Speciale riemhouders van leer hielden de voorwerpen stevig op hun plaats en binnen handbereik. De riem was daarmee het belangrijkste draagsysteem vóór de uitvinding van tassen en rugzakken.

Ja, riemen waren in de middeleeuwen absoluut onmisbaar. Omdat de kleding wijd gesneden was en knopen en sluitbanden lange tijd onbekend of zeldzaam waren, hield de riem de kleding op zijn plaats en vormde hij het silhouet. Bovendien was hij het belangrijkste draagsysteem voor alledaagse voorwerpen en een duidelijk statussymbool.

Vikingen droegen smalle leren riemen van rundleer met een breedte van 2 tot 3 cm. Kenmerkend waren ring- of lusgespen en gespen van brons en ijzer, vaak versierd met dierenmotieven in de Ringerike-stijl. Ook ondoorboorde riemen met riemuiteinden kwamen veel voor. Zowel mannen als vrouwen droegen leren riemen – dames gaven de voorkeur aan smallere varianten.

Een historisch correcte middeleeuwse lange riem heeft een totale lengte van 145 tot 165 cm, soms zelfs tot 170 cm. Deze lengte is nodig zodat het uiteinde van de riem, na het karakteristieke doorhalen door de riemlus, demonstratief naar beneden kan hangen. In de middeleeuwen was de lengte een teken van status – wie een lange riem droeg, liet daarmee zien dat hij niet verantwoordelijk was voor fysiek werk.

Ontdek bijpassende categorieën

Dit zou je ook kunnen interesseren