Middeleeuwse grondverf
- Direct beschikbaar
-
Levertijd: 2 - 3 Werkdagen (NL - buitenland anders)
- Direct beschikbaar
-
Levertijd: 2 - 3 Werkdagen (NL - buitenland anders)
- Direct beschikbaar
-
Levertijd: 2 - 3 Werkdagen (NL - buitenland anders)
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
-
Levertijd: 6 - 7 Werkdagen (NL - buitenland anders)
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
-
Levertijd: 2 - 3 Werkdagen (NL - buitenland anders)
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
- Direct beschikbaar
De klem is een van de oudste en meest veelzijdige sieraden uit de geschiedenis van de mensheid – van de bronstijd tot in de hoge middeleeuwen hield hij mantels en gewaden bij elkaar en was hij tegelijkertijd een teken van status, geloof en vakmanschap. Of het nu gaat om een Viking-ringklem, een Frankische beugelklem of een Angelsaksische breedkopklem: wie zich bezighoudt met historische kleding, kan niet om de klem heen.
Wat is een kledingfibula? Definitie en functie

Een kledingfibula – ook wel sluiting, kledingnaald of Fürspan (Middelhoogduits: vürspan) genoemd – is een functioneel sluitmiddel dat tegelijkertijd als sieraad werd gedragen. Technisch gezien werkt ze ongeveer zoals een moderne veiligheidsspeld: een naald wordt door de stof gestoken en vervolgens vastgezet in een beugel of een houder. In tegenstelling tot een broche, die tegenwoordig vooral decoratief wordt gedragen, had de fibula in de middeleeuwen een duidelijk praktische functie – ze hield mantels, jassen, jurken en schouderbanden bij elkaar.
Tegelijkertijd was de fibula een direct statussymbool: materiaal, grootte en versiering gaven in één oogopslag de rang van de drager aan. Een eenvoudige bronzen fibula kenmerkte het dagelijks leven van gewone mensen, terwijl gouden of zilveren pronkfibula's met edelsteeninleg voorbehouden waren aan de hogere klasse. Bovendien werden fibulae vaak als amuletten gebruikt – men schreef er een apotropaïsche werking aan toe, dat wil zeggen de kracht om boze geesten op afstand te houden.
De term Fürspan komt vooral voor in Middelhoogduitse bronnen uit de 12e en 13e eeuw en verwijst specifiek naar de representatieve kledingsluiting uit de hoge middeleeuwen. In het moderne vakjargon wordt de overkoepelende term fibula voor alle tijdperken gebruikt, terwijl kledingsnaald eerder verwijst naar de eenvoudige, naaldvormige sluiting.
Welke soorten fibulae zijn er? Een overzicht
Ringfibula & hoefijzervormige fibula
Eenvoudige, ringvormige sluiting – de naald wordt door de ring gestoken. Wijdverspreid als eenvoudige mantelsluiting, bewaard gebleven in brons, zilver en ijzer.
Schijfvormige fibula
Platte, ronde schijf met speld aan de achterkant. Vaak versierd met dierlijke ornamenten – de Borrestijl en de Jellingstijl zijn typisch voor schijfvormige fibulae uit de Vikingtijd in Scandinavië.
Schotelvormige fibula
Halfronde fibula, die door Vikingvrouwen in paren op de draagjurk werd gedragen. Tussen twee schaalvormige fibula's hing vaak een Viking-fibulaketting met kralen en hangers.
Klaverbladfibula
Drielobbige fibula in klavervorm – zeer kenmerkend voor de mantel van Vikingmannen. Vindplaatsen zoals Stora Ryk, Värnamo, Tranby en Kaupang leveren de voorbeelden voor hedendaagse replica's.
Beugelfibula
Bestaat uit een kopplaat, een beugel en een voetplaat. Typisch voor Frankische en Germaanse kleding uit de volksverhuizingstijd en de vroege middeleeuwen. Varianten: gelijkarmige fibula, breedkopfibula.
Blikfibula & bultfibula
Driedimensionale, hoge fibulae met een schaalvormig lichaam (bekerfibula) of meerdere opgezette bobbels (bobbelfibula). Vindplaatsen Birka en Gotland leveren bijzonder gedetailleerde originele voorbeelden op.
De juiste fibula voor je kleding: tijdperk en toepassing
De Vikingtijd biedt de grootste verscheidenheid aan fibeltypes. Vrouwen droegen schaalfibels per paar op de draagjurk (hangjurk), verbonden door een fibelketting. Mannen gebruikten klavertje-fibulae of eenvoudige ringfibulae om de mantel te sluiten. Voor een authentieke re-enactment wordt een replica aanbevolen naar een concreet origineel vondst – Birka, Gotland of Saltvik als vindplaatsen bieden daarbij houvast. Bronzen fibulae zijn de meest voorkomende materiaalvariant, verzilverde uitvoeringen voor iets chiquere voorstellingen.
Frankische kleding uit de vroege middeleeuwen wordt gekenmerkt door beugelspelden, die vaak als paar op de schouders werden gedragen. De Frankische beugelspeld naar Merovingisch voorbeeld onderscheidt zich door de karakteristieke kop- en voetplaat, vaak met geometrische of dierlijke ornamenten. Voor een Merovingische voorstelling is dit het centrale sieraad van de kleding.
Angelsaksische fibulae, zoals de breedkopfibula van het Isle of Wight, worden gekenmerkt door karakteristieke kopplaten met dierlijke ornamenten. Ze werden op de schouder of borst gedragen en zijn tegenwoordig verkrijgbaar als gedetailleerde replica's naar archeologische originele vondsten. Bijzonder geschikt voor afbeeldingen van het vroeg- tot hoogmiddeleeuwse Engeland.
In de hoge middeleeuwen domineren eenvoudigere ringfibulae en de Fürspan als representatieve kledinggespen. De fibula wordt langzaam verdrongen door knopen en haakjes, maar blijft vooral relevant voor mantels en jassen. Voor de maatkeuze geldt: een kleine mantelsluiting (3–5 cm diameter) voor alledaagse kleding, grotere sluitingen (vanaf 6 cm) voor representatieve kleding. Belangrijk: de dikte van de speld moet passen bij het type stof – dikkere wollen stoffen hebben een dikkere speld nodig dan fijn linnen.
Materialen en vervaardiging: brons, zilver, ijzer
Historische fibulae werden vervaardigd uit een groot aantal materialen – afhankelijk van de beschikbaarheid, de regio en de sociale status van de drager. De standaardmethode was gieten: bij het verlorenwasgieten (cire perdue) of zandgieten werd de mal eerst in was gemodelleerd en vervolgens in metaal gegoten. Na het gieten volgde de nabewerking door koudvervorming en smeden. Versieringen werden aangebracht door middel van gravure, filigraanwerk of niello-inleg (een zwarte metaallegering). Typische ornamentstijlen uit de Vikingtijd zijn de Borre-, Jelling- en Urne-stijl – herkenbaar aan ingewikkelde dierenafbeeldingen en vlechtpatronen.
| Materiaal | Tijdperk / Geschiktheid | Typisch gebruik |
|---|---|---|
| Brons | Historisch LARP | Meest voorkomend materiaal; klavertje-fibula's, schijfvormige fibula's, ringvormige fibula's uit alle tijdperken |
| Zilver | Historisch | Luxe uitvoeringen; schaalvormige fibulae, pronkfibulae van de hogere klasse; als verzilvering op brons |
| IJzer | Historisch | Eenvoudige alledaagse fibulae, ringfibulae; handgesmede varianten voor showgevechten en re-enactment |
| Goud | Historisch | Uitsluitend voor de hoge adel; nauwelijks als replica in omloop – eerder als vergulding op brons |
| Tin / zinklegering | LARP | Voordelige instapmodellen; geschikt voor kostuums en af en toe een bezoek aan de markt |
Moderne replica's zijn gebaseerd op archeologische vondsten. De fabrikant Pera Peris, die het grootste deel van ons assortiment levert, vervaardigt zijn fibulae naar gedocumenteerde vondsten – met een nauwkeurige oppervlaktebewerking en authentieke versieringsstijlen.
Vikingfibulae: schaalfibulae, klaverbladfibulae en fibulakettingen
Geen enkele andere cultuur uit de middeleeuwen is zo nauw verbonden met de fibula als de Vikingen. Bijzonder opvallend is het gebruik van de schaalfibula in de vrouwenkleding: twee schaalvormige fibulae werden symmetrisch op de draagjurk (de zogenaamde hangjurk of Hängärgerkjole) bevestigd, en daartussen hing een fibulaketting met parels, stenen, gereedschappen en hangers – een opvallend herkenningskenmerk van de vrouwenkleding uit de Vikingtijd.
Mannen droegen de fibula voornamelijk als sluiting van de mantel – meestal als klavertje-fibula of als eenvoudige ringfibula op de rechterschouder, zodat de zwaardhand vrij bleef. De belangrijkste vindplaatsen, die als voorbeeld dienen voor hedendaagse replica's, zijn Birka (Zweden), Saltvik (Åland), Gotland, Kaupang (Noorwegen) en Morberg. De schaalfibula uit Morberg in Jelling-stijl toont bijvoorbeeld de typische, verweven dierlijke ornamentiek van de 10e eeuw met bijzondere detailrijkdom.
Voor een harmonieuze Viking-outfit wordt de combinatie van bijpassende fibulae, een Viking-ketting en aanvullende Viking-sieraden aanbevolen. De Viking-fibulae in het assortiment omvatten alle essentiële types – van de eenvoudige Birka-fibula tot de gedetailleerde buckelfibula met paardenkoppen.
Van de bronstijd tot de hoge middeleeuwen: de geschiedenis van de fibula
Bronstijd: brilfibula
De oudste bewezen fibulae dateren uit de vroege bronstijd. De zogenaamde brillenfibula – genoemd naar de twee spiraalvormige versieringen die aan een bril doen denken – geldt als een van de vroegst gedocumenteerde fibula-types in Europa.
Kelten & Romeinen
Kelten en Romeinen ontwikkelden hun eigen fibula-vormen verder. De La Tène-fibula van de Kelten en de Romeinse kniefibula zijn typische voorbeelden van deze periode. Fibula's dienden ook als rangtekens voor soldaten en ambtenaren.
Volksverhuizingen & Franken
Germaanse stammen – Franken, Saksen, Thüringers – ontwikkelden gedetailleerde beugelfibulae met figuratieve versieringen. De Frankische beugelfibula uit de Merovingische tijd wordt beschouwd als het hoogtepunt van de vroegmiddeleeuwse fibulakunst. Vondstplaatsen uit het hele Frankische nederzettingsgebied getuigen van de wijdverspreide aanwezigheid ervan.
Vikingtijd: bloeitijd van de fibula
De Vikingen droegen fibulae opvallend en in een grote verscheidenheid aan vormen. Grafvondsten uit Birka, Gotland, Kaupang en Tranby tonen schaal-, klaver-, doos- en schijfvormige fibulae van hoge ambachtelijke kwaliteit. De Noordse decoratiestijlen – Borre-, Jelling- en Urnesstijl – bepalen tot op de dag van vandaag het beeld van de fibulae uit de Vikingtijd.
Hoogmiddeleeuwen: vervanging door knopen
In de hoge middeleeuwen verliest de fibula geleidelijk haar centrale functie als kleding sluiting. Knopen, haakjes en gespen nemen deze rol in de kleding over. De ringfibula en de Fürspan blijven tot in de 14e eeuw in gebruik als representatieve kleding sluitingen voor mantels en jassen.
Fibula's voor re-enactment, LARP en middeleeuwse markten

Of het nu op de volgende middeleeuwse markt is, tijdens een LARP-evenement of in het re-enactmentkamp – de fibula is een onmisbaar accessoire dat elke historische kleding pas echt compleet maakt. De prijzen in het assortiment variëren van ongeveer € 13 voor een eenvoudige Birka-fibula in brons tot meer dan € 70 voor gedetailleerde buckelfibula's naar originele vondsten. Zo is er voor elke wens en elk budget de juiste sluiting te vinden.
Voor re-enactment worden replica's aanbevolen die zijn gebaseerd op gedocumenteerde vindplaatsen – elke fibula in het assortiment is voorzien van een vermelding van de herkomst (bijv. Birka, Saltvik, Morberg, Isle of Wight, Tranby). Zo kan een historisch accurate kleding worden samengesteld die een historisch-kritische toetsing doorstaat. Belangrijk daarbij is ook de materiaalkeuze: brons voor de meeste rollen, zilver of verzilverd voor rollen van hogere rang.
Voor LARP en middeleeuwse markten zonder strenge authenticiteitseisen bieden ook de goedkopere instapmodellen een goede optie – ze zien er overtuigend uit en houden de mantel betrouwbaar bij elkaar. Een harmonieuze combinatie van fibula, bijpassende middeleeuwse mantel, middeleeuwse ketting en een middeleeuws sieradenset maakt de outfit tot een blikvanger. Aanvullende categorieën zoals middeleeuwse ringen, middeleeuwse oorbellen of Viking-armbanden helpen bij het samenstellen van een in zichzelf harmonieuze kleding.
Of je nu je eerste Viking-outfit compleet maakt, een historisch onderbouwde re-enactment-uitvoering samenstelt of gewoon op zoek bent naar een hoogwaardig sieraad voor de volgende middeleeuwse markt – in ons assortiment vind je de juiste fibula voor elk tijdperk en elke wens. Blader door de collectie en ontdek replica's naar archeologische originele vondsten, van de eenvoudige ringfibula tot de prachtige schaalfibula.
Veelgestelde vragen
Een kledingfibula is een historisch sluitingsmiddel voor kleding dat op dezelfde manier werkt als een veiligheidsspeld: een naald wordt door de stof gestoken en vastgezet in een beugel of een houder. In de middeleeuwen hield deze mantels, jassen en jurken bij elkaar en diende tegelijkertijd als sieraad en statussymbool. De term ‚Fürspan‘ verwijst naar de representatieve kledingfibula uit de hoge middeleeuwen.
De bekendste soorten fibulae zijn de ringfibula, schijffibula, schaalfibula, klavertje-fibula, beugelfibula, doosfibula, bultfibula, gelijkarmige fibula en breedkopfibula. De meeste fibulae zijn vernoemd naar hun uiterlijke vorm. Afhankelijk van het tijdperk en de cultuur domineerden verschillende soorten: in de Vikingtijd waren schaal- en klaverbladfibulae bijzonder wijdverbreid, terwijl Frankische beugelfibulae typisch zijn voor de Merovingische tijd.
Germaanse fibulae zijn fibulae die door Germaanse stammen – Franken, Saksen, Thüringers, Vikingen – werden gedragen tijdens de volksverhuizingen en in de vroege middeleeuwen. Bijzonder kenmerkend zijn de Frankische beugelfibulae met kop- en voetplaat en de klaverblad- en schaalvormige fibulae uit de Vikingtijd. Veel van deze fibulae waren rijkelijk versierd met dierlijke ornamenten in de Borrestijl, Jellingstijl of Urnesstijl.
Voor Vikingvrouwen zijn paarvormige schaalfibulae op de draagjurk het meest authentieke type, vaak verbonden door een fibulaketting. Mannen droegen gewoonlijk een klavertje-fibula of ringfibula aan de mantel. Als richtlijn voor een historisch verantwoorde weergave worden replica's aanbevolen naar vindplaatsen zoals Birka (Zweden), Gotland, Saltvik (Åland) of Kaupang (Noorwegen). Brons is historisch gezien het meest voorkomende materiaal, zilver of verzilverde uitvoeringen zijn geschikt voor luxueuze weergaven.
In de hoge middeleeuwen, vanaf ongeveer de 12e en 13e eeuw, verloor de fibula geleidelijk haar functie als belangrijkste kleding sluiting. Knopen, haakjes en gespen namen haar rol over. De ringfibula en de Fürspan bleven echter tot in de 14e eeuw in gebruik voor mantels en representatieve jassen.









