Naar de hoofdinhoud springen Naar het zoekveld springen Naar het menu springen

Middeleeuwse broche, ringbroche en sleutelkoord


scroll naar het einde

Toon geen andere producten


Artikel  1 - 20 van 65

Wat is een fibula? Definitie, geschiedenis en functie

Was ist eine Fibel? Definition, Geschichte und Funktion

Een fibula is een kledinggesp die twee stukken stof of leer met elkaar verbindt – en tegelijkertijd als sieraad dient. Ze bestaat in wezen uit twee elementen: het lichaam, dat de vorm van de fibula bepaalt (ring, hoefijzer, schijf, klavertje en nog veel meer), en de pen, die door de stof wordt gestoken en de sluiting vormt.

De term is afgeleid van het Latijnse fibula en verwijst in de archeologie naar alle kledingspelden vanaf de bronstijd tot in de late middeleeuwen. Fibula's behoren daarmee tot de meest gevonden alledaagse voorwerpen in Europese opgravingslocaties. De oudste bekende exemplaren dateren uit de midden-bronstijd (ca. 1300 v. Chr.); in Midden-Europa is de fibula dus al meer dan 3.000 jaar aantoonbaar.

Wat velen niet weten: een fibula prikt niet door de weefselvezels heen. De naald glijdt tussen de vezels door en schuift het weefsel opzij – als men de fibula er weer uittrekt en met de vinger over de plek strijkt, sluit het weefsel zich vanzelf.

De fibula moet worden onderscheiden van de broche (puur decoratief, geen functionele sluiting) en de agraffe (vaak met haak-en-oogsluiting, typisch voor de renaissance en de barok). De middeleeuwse fibula daarentegen is altijd functioneel: ze houdt stoffen bij elkaar – en laat door materiaal en uitvoering zien welke maatschappelijke rang de drager of draagster bekleedde. Eenvoudige ijzeren fibula's werden gedragen door boeren en eenvoudige bedienden; uitvoerig gegraveerde stukken van zilver of goud met inlegwerk waren voorbehouden aan de adel.

Fibula's door de eeuwen heen: van de Vikingtijd tot de renaissance

8e–11e eeuw

Vikingtijd en vroege middeleeuwen

De Vikingtijd bracht enkele van de bekendste fibula-vormen voort. Schaalfibula's (in paren gedragen op de schouder over de draagjurk van de Vikingvrouwen) en doosfibula's uit Gotland, evenals gelijkarmige fibula's en klaverbladfibula's naar aanleiding van vondsten uit Birka, Tranby en Saltvik behoren tot de meest karakteristieke stukken van het tijdperk. Daarnaast waren beugelfibula's wijdverspreid in het Frankisch-Merovingische gebied. De fibula's uit deze tijd zijn vaak rijkelijk versierd – dierlijke stijlen zoals de Jelling- of Borrestijl kenmerken tot op de dag van vandaag veel replica's.

11e–13e eeuw

Hoogmiddeleeuwen

In de hoge middeleeuwen werd de ringfibula de standaard sluiting voor kleding. Tegelijkertijd raakte de voorband ingeburgerd als typische sluiting bij de halsuitsnijding van koten en hemden. De vormen werden eenvoudiger, de nadruk lag op degelijke functionaliteit. Hoefijzervibula's van ijzer en brons zijn voor deze periode in grote aantallen archeologisch aangetoond.

13e–15e eeuw

Late middeleeuwen

De Fürspann beleeft in de late middeleeuwen een decoratieve bloei: gekleurde glasstenen in roosgeslepen vorm, emaille-inlegwerk en verguldingen verrijken de stukken. Tegelijkertijd beginnen knopen en nestels de fibula geleidelijk te verdringen – althans bij het sluiten van mouwen en lijfjes.

15e–16e eeuw

Renaissance

In de renaissance verliest de fibula grotendeels haar dagelijkse functie als kleding sluiting. Decoratieve vormen blijven behouden als sieraad, maar worden steeds meer vervangen door agraffen en uitgebreide knoopsluitingen. De oudste met zekerheid gedateerde fibula's gaan overigens terug tot de bronstijd – waarmee de fibula een van de langst bestaande kledingaccessoires in de geschiedenis van de mensheid is.

De ringfibula en de Fürspann: verschillen en toepassing

Die Ringfibel und der Fürspann: Unterschiede und Anwendung

De ringfibula bestaat uit een volledig gesloten ring waaraan een beweegbare pen is bevestigd. Het werkingsprincipe is gebaseerd op trekspanning: de stof wordt vanaf de achterkant door de ringopening gevoerd en vervolgens op de pen geregen. De trekkracht van de stof op de pen houdt de fibula gesloten totdat deze met de hand wordt geopend. Hoe meer stof door de ring wordt getrokken, hoe steviger de sluiting zit.

De Fürspann (ook wel Fürspan, Fürspange of Fürspange geschreven) is in feite een ringfibula in klein formaat met een specifiek gebruiksdoel: hij sluit de halsuitsnijding van een cotte, hemd of onderkleding. Typisch zijn diameters tussen 2 en 5 cm. In de hoge middeleeuwen was de Fürspann van brons of messing een alomtegenwoordig detail van de dagelijkse kleding – zowel bij mannen als bij vrouwen.

De omega-fibula is een speciale vorm van de ringfibula, waarvan het lichaam een Ω-vormige opening heeft. Deze opening maakt het omdoen aanzienlijk eenvoudiger, omdat de stof niet meer door een gesloten ring hoeft te worden gewrongen. Werkwijze bij het sluiten:

  1. Houd de fibula zo vast dat de pen van de ring af wijst (open).
  2. Steek de pen door de te verbinden lagen stof.
  3. Klap de pen naar de fibula toe.
  4. Steek de pen door de Ω-opening.
  5. Draai de pen lichtjes, zodat deze niet meer naar de opening wijst – de fibula is gesloten.

Om te openen: draai de pen terug, klap open, haal de stof eruit. Met wat oefening lukt dit binnen enkele seconden.

Materialen en maten: de juiste gesp voor je kleding

Materiaal Geschiktheid Typisch gebruik
Brons / Messing Lichte stoffen Overhemden, blouses, waden- en beenwikkel, versiering bij de halslijn
IJzer / staal Zware stoffen Capes en jassen, vachten, zware wollen stoffen
Zilver / verzilverd Historisch Hoogwaardige re-enactment, Viking-uitbeeldingen, historisch gedocumenteerde ringfibula's
Goud / verguld Historisch Adellijke voorstellingen; archeologisch bekend als „gouden fibula's“ – pronkstukken uit adellijke en koninklijke graven

De gouden fibula is geen mythe: archeologisch zijn fibula's van echt goud uit vorstengrafen uit de Merovingische en Vikingtijd gedocumenteerd – bijvoorbeeld de gouden fibula's uit Sutton Hoo of Scandinavische schatvondsten. In historische re-enactment worden dergelijke stukken afgebeeld als vergulde bronzen replica's.

Voor de keuze van de maat geldt een eenvoudige vuistregel: hoe dikker de stof, hoe groter de ringdiameter en hoe langer de pen. Fijne stoffen zoals linnenhemden kunnen worden gesloten met kleine fibulae vanaf 2–3 cm diameter. Zware wollen mantels of vachten hebben fibulae nodig met een diameter van 7–9 cm en een stevige stalen pen.

Fibulae en kledinggespen behoren tot de klassieke middeleeuwse sieraden – ze vullen kettingen en hangers, armbanden en armringen en ringen aan tot een harmonieus totaalbeeld.

Fibulae in re-enactment en LARP: wat past bij welke outfit?

Instapmodel · vanaf ca. 10 €

Een eenvoudige ringfibula of hoefijzervibula van ijzer of brons is de ideale instap. Veelzijdig inzetbaar, robuust en voordelig – sluit mantels betrouwbaar, zet beenwikkelingen vast en past bij vrijwel elk historisch gewaad van de vroege tot de late middeleeuwen. Handgesmede gedraaide ringfibula's van ijzer (ca. 8,5 cm diameter) zijn een beproefde keuze voor beginners.

Viking-uitrusting · 13–60 €

Voor een authentieke Viking-uitrusting kiezen vrouwen voor paargewijs gedragen schaalfibulae of doosfibulae naar vondsten uit Birka of Gotland – deze houden de draagjurk (hangrok) op de schouders vast. Mannen dragen klavertje-fibula's, gelijkarmige fibula's of schijffibula's naar aanleiding van vondsten uit Tranby, Kaupang of de Borrestijl. De fibulaketting tussen twee schaalfibula's is typisch voor Vikingvrouwen en diende tegelijkertijd als drager voor hangers, sleutels en andere sieraden. Passende stukken vind je in onze Viking-fibula-categorie en bij de Viking-fibulaketting.

Reenactment · 25–90 €

Voor gedetailleerde hoogmiddeleeuwse of laatmiddeleeuwse re-enactments zijn ringfibulae en voorpennen van brons of verzilverd geschikt – aan de halsuitsnijding van de cotte, om het linnen hemd te sluiten of als decoratief accent op de mantel. Laatmiddeleeuwse Fürspänne met gekleurde glasstenen in roosslijpsel of klavertjevier-fibula's naar historisch voorbeeld tillen de re-enactment naar een hoger detailniveau. Angelsaksische breedkopfibula's naar vondsten van het Isle of Wight of Frankische beugelfibula's uit de Merovingische tijd ronden het assortiment voor gespecialiseerde re-enactments af.

Overzicht van fibeltypes: van de ringfibula tot de Fürspann

Ringfibula & hoefijzervibula

Hoog- en laatmiddeleeuwen

Gesloten ring met beweegbare pen – de klassieker bij uitstek. Van ijzer, brons of zilver, met een diameter van 3 tot 9 cm. De hoefijzervibula is een open variant met naar buiten gebogen uiteinden, typisch voor de 9e–12e eeuw.

Omegafibula

Vroege middeleeuwen / Vikingen

Ringfibula met een Ω-vormige opening in het lichaam, wat het omdoen vergemakkelijkt. Vooral populair bij Viking-re-enactment, omdat er talrijke originele vondsten uit Scandinavië bewaard zijn gebleven.

Klaverbladfibula

Vikingen / Vroege middeleeuwen

Drie- of vierbladige schijfvormige fibula met karakteristieke klavervorm. Vervaardigd naar vondsten uit Stora Ryk, Värnamo, Tranby en Kaupang – vaak versierd in Oseberg- of Borre-stijl.

Schaalvormige fibula & blikvormige fibula

Vikingen / Birka / Gotland

Gepaarde gewelfde fibulae om de hangende kleding aan de schouders vast te maken. De doosvormige fibula uit Gotland (vanaf de 8e eeuw) en de schaalvormige fibula uit Saltvik en Morberg behoren tot de meest iconische stukken van de Vikingkleding.

Beugelfibula

Merovingers / Vroege middeleeuwen

Langgerekte fibula met beugel en voet, typisch voor het Frankisch-Merovingische tijdperk (5e–8e eeuw). Gegoten naar originelen uit Frankische grafvelden, vaak met dierlijke versieringen.

Voorpand / Voorpandspeld

Hoog- en laatmiddeleeuwen

Kleine ringfibula (2–5 cm) om de halsopening te sluiten. In de late middeleeuwen versierd met glasstenen, email of gravures. Een van de meest afgebeelde fibulatypes in middeleeuwse boekillustraties en paneelschilderijen.

Schijfspeld

Vikingen / Vroege middeleeuwen

Vlakke of licht gewelfde schijf, vaak met rijke versieringen. De Viking-schijfspeld Troendelag in de Borre-stijl is een typisch voorbeeld uit de 10e eeuw.

Fibula met gelijke armen

Vikingen / Birka

Symmetrische fibula met armen van gelijke lengte, naar vondsten uit Birka. Ca. 6–7 cm groot, van brons of verzilverd – een van de oudste en meest voorkomende fibulavormen uit de Vikingtijd.

Distelfibula & motieffibula's

Vroege middeleeuwen / Vikingen

Fibulae in de vorm van planten of dieren, zoals de distelfibula van messing. Ook Angelsaksische fibulae met brede kop (bijv. Isle of Wight) of de Goldsborough-fibula behoren tot de motiefrijke speciale vormen van deze groep.

Meer dan 100 fibula's in het assortiment – van handgesmede ijzeren ringfibula's vanaf € 10 tot gedetailleerde replica's naar archeologische vondsten tot € 90. Als Trusted Shops-lid met 30 dagen retourrecht en telefonisch advies van ma–vr 8–12 en 13–15 uur staan wij je graag bij met je keuze.

Of het nu gaat om je eerste Vikingmantel, een gedetailleerde re-enactment-uitvoering of een LARP-outfit – in ons assortiment vind je fibulae voor elk tijdperk, elke stof en elk budget. Blader door de middeleeuwse kledinggespen en ontdek de juiste gesp voor je volgende outfit.

Veelgestelde vragen

Een middeleeuwse fibula is een kledinggesp die bestaat uit een lichaam (ring, schijf, klavertje, enz.) en een pen. De pen wordt door de stoflagen gestoken en houdt deze door trekspanning bij elkaar. Fibula's werden in de middeleeuwen gebruikt om mantels, jassen, hemden en halsuitsnijdingen te sluiten – en dienden tegelijkertijd als sieraad dat de sociale status van de drager aangaf.

Een ringfibula bestaat uit een volledig gesloten ring met een beweegbare pen. De stof wordt van achteren door de ring gevoerd en op de pen geregen. De trekkracht van de stof op de pen houdt de fibula gesloten – zonder extra sluitmechanisme. Hoe meer stof er door de ring wordt getrokken, hoe steviger de sluiting zit.

De Fürspann (ook wel Fürspan of Fürspange genoemd) is in feite een ringfibula in klein formaat met een typische diameter van 2–5 cm. Deze werd speciaal gebruikt om de halsuitsnijding van een cotte of hemd te sluiten. Ringfibula's kunnen aanzienlijk groter zijn (tot 9 cm en meer) en dienen vooral om mantels en jassen te sluiten.

De belangrijkste soorten fibulae zijn: ringfibula, hoefijzervibula, omegafibula, Fürspann/Fürspange, schaalfibula, doosfibula, klaverblaadjesfibula, schijffibula, gelijkarmige fibula, beugelfibula en distelfibula. Ze verschillen in vorm, tijdperk en gebruiksdoel. Fibulae uit de Vikingtijd zijn vaak versierd, terwijl ringfibulae uit de hoge middeleeuwen meestal eenvoudiger en functioneler zijn.

De vuistregel luidt: hoe dikker de stof, hoe groter de ringdiameter en hoe langer de pen. Fijne linnen hemden en kuitwikkelbroeken kunnen worden gesloten met kleine fibulae met een diameter van 2–3 cm. Voor zware wollen mantels of vachten worden fibulae met een diameter van 7–9 cm van staal of ijzer aanbevolen. Brons en messing zijn geschikt voor lichte stoffen, staal voor zware materialen.

Ontdek bijpassende categorieën

Dit zou je ook kunnen interesseren